Copyleft muz mudur?
21 Åžubat 2006
Sayın Koray Löker’e cevabımdır:
Birincisi: Copyleft, bir takım metinleri “kaynağını belirtmeksizin” istediÄŸiniz gibi yayınlayabileceÄŸiniz anlamına gelmez. GPL de gelmez, genel ahlak kurallarına da sığmaz bu…
İkincisi: “Ticari bir mecra olan matbu yayınlarda yayınlamak için izin alın” demek, kullanmış olduÄŸum by-nc-sa lisansının bir gereÄŸidir. Yazılarımın benim arzum dışında ticari mecralarda kullanılmasına da izin vermiyorum. Nokta.
Ben ekmeÄŸimi yazı yazarak kazanan birisiyim ve yaptığım iÅŸ, bir A. Murat Eren ya da Barış Metin’in hatta sizin kod yazarak yaptığınız iÅŸle aynı prensiplere sahiptir. Nasıl siz, kodlamış ve GPL ile lisanslamış olduÄŸunuz bir yazılımın kaynak kodlarını baÅŸkalarının kullanımına açıyorsanız, CC lisansı ile ben de açıyorum. Hatta aynı ÅŸartlarla: “Kaynağını belirtecek (by), isterse üzerinde oynamalar yaparak çoÄŸaltabilecek ve aynı ÅŸartlara dahil olmak kaydiyle dağıtabilecek (sa).”
Açıkçası sizin neye itiraz ettiÄŸinizi henüz anlayabilmiÅŸ de deÄŸilim. Benim itiraz noktam, baÅŸkalarının yazımı kullanmasına deÄŸil, bunun kaynak belirtmeksizin ya da ticari kullanımlarda izin almaksızın yapılmasına yönelik…
Allah Allah! Ben mi anlatamıyorum acaba?
Bir nokta daha var: 5846 No’lu Fikir ve Sanat Eserleri Kanunu çok açıktır: Matbu ve matbu olmayan her türlü ortamda “eserin çoÄŸaltma ve yayma hakkı” eser sahibine aittir. Madde 23 “Yayma Hakkı”nı, Madde 24 ve 25 ise “Temsil Hakkı”nı düzenler. Kısacası Levent Cantek gibi bir yayıncının bilmemesine ÅŸaşırdığım bu maddeler, tartışmaya mahal bırakmayacak kadar açıktır.
Üstüne üstlük basın ve yayın kanunlarımız, matbu ortamdaki bir yazıdan yapılabilecek tanıtım amaçlı alıntı miktarını bile düzenler. Åžimdi ilgili mevzuat önümde olmadığı için yanılabilirim ama ilgili maddeler içinde “kitap tanıtımında alıntının eserin yüzde 2’sinden fazla olmaması” türünden ilginç ayrıntılar bile vardır.
Fikir ve Sanat Eserleri Kanunu sadece Ali Işıngör’ü deÄŸil, sayısız kitap yazmış Levent Cantek’i de, Umberto Eco’yu da, Nutuk’u günümüz Türkçe’sine uyarlayan çevirmenin de hakkını “emek hırsızlarına, korsan yayıncılara” karşı korur. Ve bunu yazarların yazdıklarıyla hayatta kalması, ve her ÅŸeyden önemlisi ekonomik bağımsızlığını koruyabilmesi için yapar…
Bir detay daha var: Burkina Fasa Fiso’da içinde bir görseli kullanılan Ken Parker çizgi romanının Türkiye’deki yayın hakları, sevgili arkadaşım Murat MıhçıoÄŸlu’nun sahibi olduÄŸu Rodeo Yayıncılığa aittir. Ve tamamen izinlidir :)…
Ayrıca bu resim, Bonelli grubu tarafından internete konan ve CC lisansı ile kullanıma açılmış bir resimdir :).
Not: Bu yazıyı tekrar okuduğumda gereksiz bir şekilde sert ve kırıcı olduğunu gördüm. Yazıyı törpülüyor, ve çevreye vermiş olabileceğim rahatsızlıktan ötürü özür diliyorum.















Son Yorumlar