bir insanın savunmakta olduğu fikir onun kendi fikri midir, yoksa başkasının fikri midir gibi tuhaf bir laf ettiğimi hatırlamıyorum… nitekim, öyle bir laf etmedim ben.

fikirler zaten kişilere prangalanmış şeyler değildir, benimseyen insanlar tarafından rahatlıkla ortak çıkılabilecek şeylerdir, ben asla darwinizm’i bir “fikir” statüsüne indirgemediğim gibi, darwinizm’le çelişmesi gerektiğine hükmedilmiş olan islam inancını da bir “fikir” noktasına geriletmedim…

bilimsel bir teori ile bir inanç sistemi arasındaki (bence yapay) çatışmadan bahsediyoruz… görüş bildirenlerden birini “başkasının fikrini savunmak” gibi (tabii ki de asla suç olmayacak) bir şeyle itham etmedim ben. bak aynen şöyle demişim:

“içini harun yahya bürümüş beyinlerin, bu konudaki görüşlerini abuk ifadelerle ortaya dökmelerine, “bilim” kavramının içini boşaltırken “din” kavramını da dengesizleştirmelerine feci sinir oluyorum.”

peki niçin böyle demişim?

çünkü efendim, evrime gönderme içeren karikatür gördüğünde refleksif tepki gösteren şahıs, “çocuklara kötü örnek olacaktır” gibi birşeyler demiş… bu laf, bilimsel bir teoriyi kökten tu kaka etmek ve bırakın kabullenilmeyi, okullarda tartışılmasını bile sakıncalı kabul eden bir zihniyetin tohumudur… allah aşkına, bir insan evrime inanmayabilir ama, eğer acayip etkiler altında değilse, eğer feci şekilde güdümleniyor değilse, bu keskinlikte ve bu mesafede bir çıkarımı ne diye dakka bir gol bir misali (hem de olmayan bir maçta) rakip filelere gönderir???

işte bu aşırı ve ezberci reaksiyondan ötürüdür ki, taraflardan biri “evrim fikrine”, diğeri ise “islam firkrine” güdümlenmiş “piyonlar” olmadıkları gibi, biri “islam fikrinin” diğeri ise “evrim fikrinin” öz be öz sahibi değiller; ki olamazlar da zaten çünkü bunlar birer “fikir” olmaktan (farklı düzlemlerde de olsa) çok öte şeyler.

bilmem anlatabiliyor muyum, yoksa çok ağır mı geldi…

bir önceki mesajda yer alan şu cümlemi de, bakırköy’den hale ve jale, yenimahalle’den ali, veli, hulusi için tekrar ediyorum:

“bakınız, ben evrim teorisi’ne inamayanlara, insanın evrim dılşı bir süreçle bugüne geldiğini düşünenlere hiç bir şey demiyorum; din yobazlarına ne kadar karşı isem, bilim yobazlarına da o kadar karşıyımdır.”

yazık ki, siz bir tarafa doğru yonttukça, mevzu henüz oralara gelemiyor.

“öbürü” dediğiniz ise (sitesinde bu karikatüre yer veren arkadaş) kendi görüşünü savunuyor, çünkü kendi görüşü tamamen ve sadece pardus’un gelişkin, evrilmiş bir sistem olmasına dair… yani kukla olan sahne alana dek, ortada ne darwinizme, ne insan-maymun bağlantısına dair bir şey yok.

ben bloguma tencere resmi koysam, adamın biri de üstüne alınıp ortaya atlasa ve “vaaay, sen bana dibin kara diyosun haaa”, ben orada da kimin ne dediğini, tartışmayı kimin çıkardığı aynı netlikte görebilirim.

belki bu benim evrilmiş bir zekaya sahip olmamla ilgilidir.

işte bazı kendini bilim adamı sanan ve ömrü boyu araştırma inceleme yapan ve ter döken adamların asla göremeyeceği müthiş bilimsel gerçek: darwin bizimle dashak geçiyordu!

—-

“evrim teorisi bilimsel gerçek değildir, islam bilimseldir, diyanet’e sorun” falan gibi laflar yazabilen bir insan, zihninin arkasına ancak böyle şeyler ekilmişse kendini haklı ve bilgili sayabilir.

bakınız, ben evrim teorisi’ne inamayanlara, insanın evrim dılşı bir süreçle bugüne geldiğini düşünenlere hiç bir şey demiyorum; din yobazlarına ne kadar karşı isem, bilim yobazlarına da o kadar karşıyımdır. ama içini harun yahya bürümüş beyinlerin, bu konudaki görüşlerini abuk ifadelerle ortaya dökmelerine, “bilim” kavramının içini boşaltırken “din” kavramını da dengesizleştirmelerine feci sinir oluyorum.

bir de: şu basit karikatürden hareketle böyle bir tartışma alevlendirmek, birilerinin tavsiyesi veya telkini ile internet başında verilen ciddi bir mesainin ürünü olabilirmiş gibi geliyor bana. “her yerde varız bi” demeye getiriyorlar sanki.