Ken Parker “yolu yarıladı”…
Fi tarihinde sizlere memleketin sayısı giderek azalan "fight-club"larından birinin sahibi olan Murat Mıhcıoğlu ve Rodeo Yayıncılık’tan bahsetmiştim hatırlarsanız. Hatta bir ara çizgi roman kahramanlarının da yüzüne çizgilerin yerleşmesinden dem vurarak "Biz mi yaşlanıyoruz yoksa çizgi roman kahramanları mı?" diye sormuştum…
Görünüş o ki, belki herkes değil ama en azından bir sıra dışı nesil olarak bizler yaşlanıyoruz… Artık pek kimsenin yüzüne bakmadığı çizgi roman kahramanlarımızı da yanımıza alıp, güzel beyaz atlara binerek uzaklaşacağız bir süre sonra bu dünyadan.
70′li yıllarda doğanların "Alaska" adıyla müptelası olduğumuz ve Rodeo tarafından muhteşem bir kaliteyle yayınlanan Ken Parker da bizler gibi "yolu yarılamışa" benziyor… Hem gerçek hem de mecazi anlamıyla yolun yarısında…
59 maceralık yolun 30′uncusunda yani şu an piyasada olan sayıda, Ken Parker’ı bu kez ailesiyle görüyoruz. “Evim, Güzel Evim” adlı bu macerada, Ken baba ocağına dönüyor; biz de ailesiyle ve çocukluk arkadaşlarıyla tanışma fırsatı buluyoruz. Sekiz yıllık bir aradan sonra "eve dönen" Ken Parker, 30. macerası ile bir de güzel sürpriz yapıyor bizlere: sessiz sinemanın ünlü Laurel-Hardy ikilisi ile Vahşi Batı’da karşılaşıyoruz!
Rodeo’dan çıkmış Ken Parker ve Dylan Dog serilerine ait kitapların tekrar-dağıtımları da devam ediyor: Rodeo Çizgi Roman Pakedi #4 kanalıyla, Ken Parker dizisinden 6 farklı kitap dağıtılmış durumda. İki kitap ve bir de özel kitap ayracından oluşan 10 YTL’lik bu paketleri sakın kaçırmayın! :)
If you enjoyed this post, please consider to leave a comment or subscribe to the feed and get future articles delivered to your feed reader.
Şu kapağa bakıp düşünüyorum da. Bazen ticari mantığa ne kadar aykırı şeyler yapılıyor, bundan apayrı bir güzellik doğuyor, ama onu çok geç farkedebiliyorsunuz. Western çizgi romanlarda böyle bir kapak ben hiç hatırlamıyorum. Kahraman anne babasıyla yemek sofrasında resmedilmiş. Okuma kitabı gibi deseniz, değil. Roman kapağı hiç değil. Sizde uyandırdığı duygu bir tuhaf. Alaska’larda yerli kapaklarla basılırdı bu maceralar. Neye hangi kapak çiziliyordu, içerikle alakası var mıydı hep, çok emin değilim. Ama şunu biliyorum, böyle aykırı duygu uyandırmazdı. İçeriğini boşverin, şu kapak bile başlıbaşına bir tavır gibi geldi bana. Bilmiyorum tek benim mi dikkatimi cezbetti, katılan var mı?
Sayın Ayberk Gümüş;
Ken Parker’ın da güzelliği bu işte… Kahramanımız çizgi roman karelerinden fırlamış gibi gözükse de, gerçek hayatın içinden kopmuş gelmiş gibidir; son derece bize yakın ve erişilebilir bir noktadadır; sahicidir.
Bu çizgi romandaki her şey ticari mantığa aykırı. Kapak kompozisyonu, derginin adı (Teks, Tom Braks, Pecos Bill gibi yaptığı çağrışımlardan uzaktır), kapak renklendirilmesinde suluboya/guaj kullanımı, çizgi romanın konusu, kahramanın kendisi, düşünce yapısı ve hatta yayıncısı bile!
Ken Parker’ı inatla yayınladıkları için Rodeo’ya bir kez daha teşekkür ediyorum…
Ben daha yeni başladım çizgi roman okumaya, millet artık gitmekten bahseder olmuş. Elimdeki partiyi bitirip oryantasyonumu tamamlayayım, Ken Parker’a el atma düşünceleri içerisindeyim.
Sevgili Isingor
Sevgili Dostlar
Ken Parker konusunda bir inceleme yazisi
Ve bir link…
http://sinematik.blogspot.com/
http://www.youtube.com/watch?v=PTsyZ6290N8&eurl=http%3A%2F%2Fsinematik%2Eblogspot%2Ecom%2F
Sevgi ile
Sezgin