“Işığın Efendisi” yazısına yapılan yorumlar

Yazar: ceylan akgun

ceylan akgun — Fri, 10 Apr 2009 10:21:58 +0000

Bu arada Nazim’in Italyanca cevirilerini ararken blogunuzu dun farkettim. Sanirim bundan sonra arada bir okuyabilecegim bir blog buldum ben de…

Yazar: ceylan akgun

ceylan akgun — Fri, 10 Apr 2009 10:20:35 +0000

Simdi benim kafam karisti biraz. Velazquez’e ikna olabilirim belki ama Goya’ya ne demeli. Bir kere tarzlari cok cok farkli. Sanat tarihcileri ve eksperler bu durumu farkedememis mi? Peki Goya La Tour’dan sonra yasamamis mi? (yanilmiyorsam)
Nasil oluyor anlamadim? Biraz daha izahat gerekli galiba.

Yazar: tuba

tuba — Sun, 01 Jul 2007 20:49:27 +0000

ben tuğba 13 yaşındayım yaşıma rağmen tarihi tarihi eserleri çok seviyorum büyüyünce arkeoloji uzmanı olmak istiyorum ama ailem doktor olmamı istiyor en çok istediğim şey efese gidip ordaki yapıtları görmek

Yazar: Ali Işıngör

Ali Işıngör — Thu, 10 May 2007 19:15:38 +0000

Umarım “sıfır” alırsın… :)

Bizim zamanımızda ödevler kütüphaneye gidilir, annelerimiz üç kuruşluk mutfak parasından kesip fasikül fasikül ansiklopedi biriktirdi… Hepsinden önemlisi başkasına “beee” demek edepsizlik sayılırdı..

Yeni nesil böyle mi yetişiyor artık?

Yazar: beyza

beyza — Thu, 10 May 2007 18:41:58 +0000

bütün ressamların tablolarının resmini koysaydınız teşke
ödevim wardı cumaya off 1 alıcam sizin yüzünüzden bee

Yazar: merakli

merakli — Thu, 14 Dec 2006 18:15:59 +0000

arkadaslar hikayeyi agzim acik okudum,cünkü bende bir tablosu var .hemde bilinmeyen bir tablosu,bu yaziyi kaleme alan arkadas tesekkür ederim.yanilmiyorsam hayatimi degistirecek bir yaziyi okumus bulunuyorum.

Yazar: Moleschino » Blog Archive » Işık ve gölgenin efendisi, Caravaggio

Moleschino » Blog Archive » Işık ve gölgenin efendisi, Caravaggio — Sun, 20 Aug 2006 07:37:20 +0000

[...] Caravaggio’nun ünü ölümünden sonra 1630 yıllara kadar devam eder. Ancak 18. yüzyıl unutulduğu dönemdir. 19. yüzyıla gelindiğinde tekrar hatırlanmaya başlar. Toplumsal beğeninin sürekli değişmesi sanatçı hakkındaki kararsızlığın yaygınlaşmasına sebep olmuştur. Bu yüzden hakkındaki belgeler ve biyografiler tutarlı ve kesin değildir. Caravaggio’ya duyulan ilginin artması sonucu ona ait olduğu şüpheli olan ve literatürde adı geçmeyen bazı eserler de ortaya çıkmıştır. Bilinen bazı eserlerinin akibeti bilinmemekle birlikte, bazılarından ise sadece kopyaları yoluyla bilgi sahibi olunmuştur. Roma’da Galleria Nazionale’de sergilenen Narcissus** ve yakın geçmişte restore edilen İsa’nın yakalanması*** da bunlar arasındadır. Bu tablolarla ilgili herhangi kayıt bulunmamasına rağmen teknik açıdan, ikonografik açıdan Caravaggio özellikleri taşıyan tablolar oldukları söyleniyor. [...]

Yazar: lemon tree

lemon tree — Fri, 30 Jun 2006 21:58:48 +0000

Zaten kahramanlar hep perdenin ardında şovu seyredip, kendi sonuçlarını başkalarının kutlamasına boyun eğen, bilinmeyen değerler çıkmadı mı hep? Sanatın en görkemli ve iştahlı yol aldığı o hayranlık uyandıran Rönesans sanatçılarının da ak kaşık olmadığını öğrenmek biraz yıkıcı aslında.. En çok Goya kalbimi kırdı bu hikayenin sonunda.. Çünkü O’na inanmıştım..

Yazar: Anonymous

Anonymous — Mon, 19 Jun 2006 10:35:00 +0000

Çok, çok hoş bir hikaye. Sabırlı La Tour’un mezarında kıs kıs güldüğünü düşündürttü. Bir taraftan da bağırıyordur, “Tanrı vaaar! Görüyorsunuz eninde sonunda hak ve yetenek sahibine teslim edildi,”diye. Sahtekar olmayı hiç düşünmemişken tarihin yanlış imaj reklamı yüzünden mezarında dönüp duran Velazquez, Murillo ve Le Nain’e ne demeli. Reklam geriye de alınmaz ki.”Shit!” demekten alıkoyamıyor insan kendini.

Teşekkürler hikaye için.

cincinhanim

Yazar: Onur Yalazı

Onur Yalazı — Thu, 15 Jun 2006 00:29:00 +0000

La Tour’un hikayesi çok ilginçmiş. Anlatmasaydın (hitabıma kızmazsın umarım. Ali abi :)) hayatımda böyle bir kişinin varlığından haberdar olamazdım herhalde.

Tabii bunda hiç bir zaman klasik sanat dersleri almamış olmam etkin olmalı.
Üniversite değil liseden itibaren klasik ve modern sanat dersleri olması gerekiyor galiba. Bu sayede gençler daha fikri (entellektüel!?) şeylerden de haberdar olabilir, farklı zevkler edinebilirler. Bizden geçmiş artık ;) . Tabii bu tür derslerin seçmeli olması ve tarih dersi tarzından uzaklaştırılmış olması çok önemli.

Tam olarak bilmesem de köy enstitüleri bir çok açıdan günümüz okullarına fark atıyor gibi geliyor.

Resimden, müzikten (günümüzde kapı gıcırtısına müzik deniyor), tiyatrodan, sinemadan bi haber olduğumuzu hissettiriyor yazıların.

Dr. Hannibal Lector’ı gördükçe acaba diyorum, “acaba nasıl bir insan bu kadar fazla şey bilebilir (ve tabii bu kadar soğuk kanlı olabilir)?” Şimdi Gelecekte Turkiye’den Hannibal Lectorlar çıkamayacağını biliyorum. Bir de çıksa ne kadar bir Hannibal Lector olması gerektiği de şaibeli bir konu. Yamyam olmaması fena olmazdı herhalde ;)