Olayı güzelce ortaya koymuşsun. Söylediklerine katılmakla birlikte devletin oraya biraz üvey evlat muamelesi yaptığını da gözlemliyorum. Yoksa bu topraklarda insanlar hiçbir zaman ırka dile dine bakmadılar ve yıllarca kardeşleşerek yaşadılar. Mevlananın dergahının karşısında Bektaşiler vardı. Birbirlerinin çayını çorbasını içtiler yıllarca. Kızlar aldılar, verdiler.

Ama dediğim gibi devletin bu işte biraz parmağı var gibi sanki…

Aslında bir tepki mesajı almadım değil:) ama o kadar salakçaydı ki, dayanamadım sildim.

O hep haksızlığa uğrayan halka gelince… Yazının ikinci bölümünde tam da senin aktardığına benzer bir anektod anlatacağım.

Seni tekrar duyduğuma çok sevindim. Abi, hatırlarsan seninle Irak sonrasında iki kere karşılaştık. Eğer, bahsettiğin kişi Feyzi Öktem ise, o biz tüm gençlere toz yutturmaya devam ediyor :).

Feyzi Abi, her zamanki gibi serseri ve her zamanki gibi yarı işsiz, yarı aç…

Bruno Crimi’yi soruyorsan, Panorama’dan nihayet emekli oldu. Dördüncü enfaktüsünü geçirdikten sonra adasına, Stromboli’ye çekildi. Bir süredir de haber alamıyorum. Aramamak tamamen benim eşekliğim.

Aslında buradan ona bir şişe rakı göndermek lazım :) Ne dersin?

Yıllardır kafamda dolaşan düşünceleri bir çırpıda kaleme almışsın.

Sen diye konuştuğuma bakma, seninle tanışıyoruz. Üç yıl önce seninle Zaho’da karşılaşmıştık. İkimiz de savaşı izliyorduk ve olaylara esprili ve rahat bakışınla orada da epey kişiyi kızdırmıştın.

Kim olduğumu anlamışındır ama yine de bir ipucu vereyim: Kuzey Irak’taki lokantalarda ete katılan ve ne olduğunu çözemediğimiz baharattan dolayı kısa süreli bir cilt rahatsızlığına kapılan ünlü “savaş muhabiri” ağbin…

Bu arada yanındaki yaşlı abimize ne oldu? Ne mübarek adamdı o, hayatımda böyle birisi ile tanışmadım!!

Anlattıklarınız hem Türk hem Kürt faşistlerinin işine gelmez. Dert etmeyin, birbirlerini burada da bir “dehşet dengesi”yle eşağırlıkta tutarlar. Faşist Olmanın Dayanılmaz Hafifliği’dir bu, bugünü belki karakterize edebilir, ama zaman ne gösterir, bu hırtlıkları taşır mı, orasını hep birlikte göreceğiz.

sadece ne yaptığını bilmeyen cahil halkların bir birini yemesine dönüşüyor olay…

size bir örnek vereyim farklı ama hani yıllarca bizi yunanlılarla düşman yaptılarya bu insanlar aslında gene iki kardeşi birbirine küstürdüler…eğer bir gemici olsaydınız dünyanın özelliklede avrupadaki tüm limanlarında size hep grek kardeşlerinizden onlarada hep turk kardeşlerinden bahsederler yada sorarlar.ve hep bizi anlaşamayan iki kardeş olarak görürler.kalan mirası paylaşamayan…

biz sosyal ve dünya sosyal eşitliği sağlayamadığımız sürece bu ve benzeri kavgaları hep göreceğiz..

hani ünlü bir söz vardır ve hepiniz diyeceksinizdir öyle konuşmalardan sonra büyük balık küçük balığı yer diye.bende diyorum ki madem böyle bir kanun var neden karadeniz bir hamsi krallığı…