Van’a gidip de “Bak Hele Bak”da kahvaltı etmeyen, onca yolu boşuna gitmiş demektir :)…

Hâlâ o yediğim kaymağın tadını unutabilmiş değilim.

Ben de bu yazıyı yazarken Ahtamar mı Akdamar mı ikilemine düşmedim değil. Ancak bölge halkı tarafından Urartu kralı I. Sardur’a (!) atfedilen bir masalın 12. yüzyılda yapılan bu kiliseye atfedildiği naif bir öykü yüzünden “Ahtamar” kullanımı çok yaygın.

Naif olduğu kadar da, tüm söylenceler de olduğu gibi hayal ile tarihin, coğrafya ile masalın karıştırdığı bir öyküdür bu.

Uzun uzun anlatarak kafanızı şişirecek değilim, ama özetle, bir çobana aşık olan kızını bir adaya kapatan Urartu kralının öyküsüdür bu. Kız Kulesi için anlatılan hikâyenin aynısıdır, tek bir farkla: Burada ölen kız değil, çobandır.

Vanlılar çobanın ölürken son olarak kızın adını söylediğine inanıyor Vanlılar: “Ahh Tamara…”

Milattan önce 9. yüzyılda yaşayan bir Urartu kralıyla milattan sonra 12. yüzyılda yapılan bir Hıristiyan tapınağını birleştiren bu öykü sizlere de son derece naif gelebilir. Ama ne yalan söyleyeyim, askeriyemizin gerekli gereksiz her türlü yer ismini Türkçeleştirme çabasıyla uydurduğu bir isim olan “Akdamar”dan çok daha sahici bir yakıştırma birincisi…

Cengiz Bey;

Bu nedenlerle ben Ahtamar demeyi tercih ediyorum. Kökeni Türkçe’ye dayanmayan İstanbul, Kayseri, Sinop, Analya, Bolu, Konya gibi yer isimleriyle ben son derece barışığım.

Gün gelir, İstanbul’u da “İslambol” yaparlar mı dersiniz?

p.s: Blogunuzun yeni hali güzel olmuş.

Van guzelmis, bir arkdasim Van’a tiyatro geldiginde salon hic bosalmaz, herkes ruhunu birakir derdi. Vanlilar’i boylece cok sevmistim. Van’a gidemem ben ya oyle degillerse diye. Tiyatro sevmem halbuki ben.