Google’a bakmadan önce Cemal Gülas’la bağlantı kurduk, ta Çalışan CD zamanında, hatta daha CD görüntüsü hazır olmadan. Bağlantıyı da sevgili A. Murat Eren’imiz kurmuştu. Sitesinin bağlantılarını web sitemizde ve CD kutumuzda kullanmak için izin istedik. Bu arada Rize-Artvin dağlarına her gidişinde Pardus’un gerçeği ile, artık rutin olarak, karşılaştığını öğrendik ve çok sevindik. Sevgili Gülas programımıza Pardus adını vermemizden çok memnun oldu ve gezilerinden birinde istersek ekipten bir kişiyi de yanında götürebileceğini söyledi.

Ayrıca sevgili Gülas’ın belgesellerine, gece geç vakit çalışırken yanda kenarda açık bir TV’den rahatsız olmayan, hatta kimi zaman tercih eden birisi olarak, TRT2′de zaman zaman rastlıyorum. Bir gece yarısında da Pardus’un kameraya yakanlanışını izleme fırsatını buldum. Hayli bulanık görüntülerdi söz konusu olan, 50 m kadar ileride grimsi bir yaratık çalıların arasına zıplayıp kayboluyordu. Bunun dışında elimizdeki tek “kanıt”, sevgili MEren’in deyişi ile Pardus’un “kaka”sı.

Peki, neden kimi bültenlermizde bu vurgulanırken kısa geçenlerde sanki soyu tükenmiş gibi duruyor Pardus’çuğun? Aslında basit: “Evet, Pardus yaşıyor, nesli tükenmedi” diyebilmemiz için daha kesin verilere gereksinimimiz var. Daha net ve şüpheye mahal vermeyen fotoğraf ve filmler, bir zoologun durumu onaylaması, ne bileyim yavru Pardus’ların görülmesi vb. Yoksa iyi niyetle inanmayı çok istediğimiz bir şeyi gerçek olarak sunuyor olmaz mıyız? Cemal Gülas’a inancımız tam, ama senin de bir gazeteci olarak ilk aklına gelen şey haberi doğrulatmak olmaz mıydı?

Neyse, biz de Kuzeydoğu Anadolu dağlarından gelecek “Pardus yaşıyor” haberini bekliyoruz dört gözle. Belki yarın, belki …

Erkan Tekman benim için bir “aslan parçası”dır ve onu üzmek gibi bir niyetim asla yoktur. Yaptığım sadece başkası söylemeden önce “çuvaldızı” kendimize batırmak.

Erkan’ı ailecek (ben, Özlem ve “Pardus’un üç boy küçüğü” Van kedimiz) çok seviyoruz. :)..