Başımız saÄŸolsun…
25 Eylül 2005
Bu sabah bir elektronik posta aldım. Mektup, yaklaşık iki ay kadar önce trombosit bulunması “Acilen Clark Kent’ler aranıyor” çaÄŸrısını yaptığım Duran Bey’e dairdi… Yücel Erkan Bey’in affına sığınarak, mektubu aÅŸağı alıntılıyorum:
Merhaba Ali Bey,
Ben Yücel Erkan. Daha önce siteniz aracılığıyla duyurduğunuz kan bağışına katılanlardan birisiyim.
Nasıl söyleyeceÄŸimi bilemiyorum ve bu kötü haberi vermekten de çekiniyorum. Ne yazık ki, Neriman Hanım’ın eÅŸi Duran Bey geçen hafta pazar günü vefat etmiÅŸ.
Ben bu bilgiyi salı günü öğrendim. Benim için büyük bir üzüntü kaynağı oldu. Yaklaşık 1,5 aydır her hafta CerrahpaÅŸa’ya gidip trombosit veriyordum. Bu benim için neredeyse bir rutine dönüşmüştü.Geçen hafta Neriman Hn. dan telefon gelmeyince, artık aramaktan çekindiÄŸini düşünüp ben aradım ve bu acı haberi aldım.
Hastalıklar ve hastaneler beni çok rahatsız eder. BirÅŸey yapamama duygusuna, dirayetsizliÄŸe kapılırım. Sizin sayenizde ulaÅŸtığım Duran Bey’e bir nebze olsun yardımım dokunması beni manen rahatlatıyordu. Son birkaç gündür kendimi bir tanışımı kaybetmiÅŸ gibi hissediyorum ve üzülüyorum. KeÅŸke elimden yapabilecek daha fazla birÅŸey gelseydi.
Size yazmamdaki gaye, bilmiyorsanız durumdan haberdar etmek. Ayrıca bu konuda hislerimi açabilecek bir olarak sizi görmem.
Saygılar.
Clark Kent varolma nedenini, ben ise çok geç tanıdığım 35 yaşındaki bir genç insanı kaybettim… Söyleyecek söz bulamıyorum.
… Başımız saÄŸolsun.
Üzüntü verici. Bir şey diyemiyorum. :(
Ejderha Zamanı | 29 Eylül 2005 | 9:24 amÜzüntü verici. Bir şey diyemiyorum. :(