Efendi’nin birisi buraya bir mesaj yazmış ve “Siz ne hakla ülkemizi Paulo Coelho’ya şikayet edersiniz? Bu hakkı kendinizde nasıl buluyorsunuz?” mealinde birşeyler demiş… :) Eyvah eyvah!

Arkadaşlar böyle şeyleri söylemek “ayıptır” ama Paulo Coelho ile Türkiye’ye geldiği 1998 yılının kasım ayında tanışan, bir dahaki sefere karşılıklı rakı içme sözü alan ve -üç günlüğüne de olsa- Paulo Coelho ile yarenlik etme mutluluğuna erişmiş bir insan olarak, bunu “dostuma” haber vermeye en azından “hakkımın” olduğunu düşünüyorum.

Laf aramızda, Paulo Coelho’yu seven, onun kitaplarını okuyan herkesin onu “arkadaşı” olarak görmeye hakkı olduğunu düşünürüm. Belki size garip gelecek ama eğer Sait Faik ile karşılaşmış olsaydım, “Canım sıkıldı, hadi gel seninle Kalpazankaya’ya gidelim” der, Orhan Veli’ye ise bir akşam Nevizade’de “şişede balık olmayı” teklif ederdim.

Biliyorum, size tüm bu söylediklerim yine garip gelecek ama “biz okurlar” böyle teklifsizizdir! Önümüze gelen yazara “mail atar”, hemen “senli benli” oluruz. Paulo Coelho Efendi’ye mail atmak da böyle bir “densizlik”ti zaten!

Biraz daha ciddi konuşmak gerekirse, ben bir gazeteciyim ve evime her akşam ekmeğimi yazı yazarak götürüyorum. Eğer sizin de kitabınızın korsanı çıkarsa, aynı şekilde tepki göstereceğime emin olabilirsiniz. Bu sitenin sahibi bendenizin, bu yazıyı okuyan ve yorum yapan diğer bloggerların “hissiyatı” sadece “Brezilyalı olanlar” ve “Fenerbahçe’nin orta sahasında oynayanlarla” sınırlı değildir. En azından buna emin olabilirsiniz…

Beni asıl kızdıran, kamuya açık bir alanda eleştirisini özgürce yapan bu kişinin yorumunun altına “Nasıl olsa ben bu blog sitesine bir daha girmeyeceğim, cevap vermek isteyen olursa xyz@antinkuntin.com adresine atsın” demesi!

Pardon, “kamuya açık bir ortamda yüksek sesle eleştiri yapacak” ama bunun cevabının size kimsenin duymayacağı bir tonda iletilmesini isteyeceksiniz? Kusura bakmayın, eğer eleştirinizi kişisel mail adresime atmış olsaydınız, bunu istemeye hakkınız olurdu!

Bu nedenle, sitemden ilk defa “comment spam” dışı bir mesajı sildiğimi ve bundan ötürü kendimi kötü hissettiğimi söylemek için bu mesajı yazıyorum.

Farkındaysanız, doğrudan ve bu işin “politik ve etik yönüne” ilişkin tek bir kelime söylemiş değilim hâlâ…

Size verilebilecek çok cevap var aslında. Ama bunu yapmayacağım. Birincisi bunu haketmiyorsunuz; ikincisi ve “daha da önemlisi”yse, artık karşımda olmayan ve bir mail adresinin ardına saklanan birisisiniz…

Neyse, akşam akşam asabım bozuldu.

Sanırım en iyisi işi yine şakaya vurmak olacak: “Arkadaşlar sanırım Akisciler sitemizi yakından izliyor!”

pazarlama dersi vermemiz lazım bu evrene :)))

***

herşeybirgün biter ben küllerimden doğar gene hayata çomak sokarım…

sondurak

Şaka bir yana, Sick Princess sıkı bir Eco okuru olan, akademisyen/yazılımcı bir arkadaşımızdır. Sanırım sitenizde onun müstehzi bir ifade ile yaptığı bu kitabı edinme talebini fazla ciddiye aldınız…

Bu arada Samyel Berekket hakkaten yok mu ya? Tüh :)