Burkina Fasa Fiso Halk Cemahiriyesi

2 A�?ustos 2004…
O gün, Fellini�??nin rüyaları, dünya sava�?larının son acıları,
siyah-beyaz renkli tüm güzel kadınlar,
hepsi ama hepsi, beyaz atlara binip, bu dünyadan göçtüler…

Foto�?raf sanatının ya�?ayan iki büyük ustasından biriydi. Henri Cartier-Bresson, geçen yıl bu zamanlarda, Paris�??teki evinde ölmü�?tü. Geriye, bir tek Sebastiao Salgado kaldı. �?ansıma, her iki ustayı da yakından tanıma fırsatım oldu…

Bresson, foto�?rafçı arkada�?larının deyimiyle, �??Carpe Diem Ustası�?�, Magnum Ajansı�??ndaki di�?er foto�?rafçıların aksine, hiçbir zaman hayatı ciddiye almayan, gününü gün eden, yarını dü�?ünmeyen bir �??serseri�?�ydi… O sadece mesle�?ini de�?il, hayatını da foto�?raf kareleri ile ya�?ayan, �??sonsuz yetenekli bir serseri�?�ydi…

1930�??lu yıllarda Louis Aragon�??un komünist gazetesi Ce Soir için çalı�?ırken, ünlü �?aire bir tartı�?ma sırasında söyledi�?i cümleler tam da onu anlatıyor: �??Ben bir partizan de�?ilim, sadece bir asiyim!�?�

Bir asi gibi hayatı dolu dolu ya�?asa da, bir gün ölmekten hiç korkmadı. Le Monde ile yaptı�?ı bir röportajda, çekti�?i karelere binlerce dolar ödeyen Amerikan basınından neden ho�?lanmadı�?ını açıklıyordu: �??Asla ölümden konu�?muyorlar. Bu yüzden, ya�?amdan ölüme geçi�?in belli belirsiz oldu�?u Meksika ve İspanya�??yı tercih ediyorum…�?�